แหมนักเรียนของผมโชคดีเสียยิ่งกระไร ได้งบประมาณไปว่ายน้ำฟรี จากโครงการ "ว่ายน้ำเป็นเล่นน้ำได้ปลอดภัย" ของ กรุงเทพมหานคร นักเรียนก็ดีใจกระโดดจนตัวลอย ครูก็ดีใจที่นักเรียนจะได้ว่ายน้ำเป็นเสียที จะได้มีความปลอดภัยในชีวิตมากขึ้น เพราะโรงเรียนของผมเองนั้นติดอยู่กับคลองแสนแสบ แล้วก็มีนักเรียนจำนวนหนึ่ง โดยสารทางเรือมาโรงเรียนด้วย เผื่อบางทีเกิดอุบัติเหตุขึ้นมาจะได้ช่วยเหลือตัวเองได้ ตัวผมเองก็เลยทำเรื่องขออนุญาตผู้ปกครองทันที เพราะถ้าชักช้าเดี๋ยวงบประมาณตกไป จะเสียดาย ผลปรากฎว่า ครึ่งหนึ่งอนุญาตให้ไปเรียนว่ายน้ำได้ แต่อีกครึ่งหนึ่งบอกว่าไม่อนุญาต โอ๊วว!!! แม่เจ้า เกิดอะไรขึ้น ผู้ปกครองถึงไม่อนุญาตไปเรียนว่ายน้ำ ไม่เห็นความสำคัญของการเรียนช่วยชีวิตตัวเองของลูกหลานเลยหรือ ผมก็เลยให้นักเรียนไปหาคำตอบโดยกลับไปถามผู้ปกครองเลยได้คำตอบที่น่าตกใจกลับมาว่า "เรียนกับครูไม่ปลอดภัย" ผมรู้สึกอึ้งไปพักนึงกับคำตอบที่ได้ยิน พอตั้งสติได้ก็เลยถามนักเรียนว่า แล้วเธอจะไปเรียนว่ายน้ำกับใคร ถ้าไม่ได้เรียนกับคุณครูสอนว่ายน้ำ แล้วก็ย้อนคำถามกลับไปหานักเรียนอีกว่า "จมน้ำกับคุณครูสอนว่ายน้ำ กับ จมน้ำกับผู้ปกครอง" เธอจะเลือกอะไร นักเรียนทุกคนตอบเป็นเสียงเดียวกันว่า จมน้ำกับคุณครูดีกว่า น่าจะปลอดภัยกว่า อย่างน้อยก็ไม่เสียชีวิตแน่ๆ คงเป็นเพราะความเป็นห่วงลูกๆนะครับ ที่ท่านผู้ปกครองไม่อนุญาตให้นักเรียนไปเรียนว่ายน้ำ แล้วคิดว่าตัวเองนั้นสอนได้ หรืออาจจะคิดว่าไว้ให้โตกว่านี้อีกหน่อยแล้วค่อยไปเรียนก็ได้
ท่านผู้อ่านครับ ด้วยกระผมเองนั้นก็เป็นคุณครูสอนว่ายน้ำมาก่อนเหมือนกัน ประสบการณ์ก็ เกือบ 10 ปีแล้ว เคยช่วยชีวิตคนที่กำลังจะจมน้ำมาแล้ว 3 คน ปัจจุบันก็ยังไม่เคยมีนักเรียนที่ดูแลอยู่จมน้ำเสียชีวิตเลย ขอแนะนำท่านผู้อ่านครับว่า ถ้ามีลูกหลานให้ส่งเรียนว่ายน้ำตั้งแต่ยังเด็กๆเลยครับ เพราะว่ายิ่งโตขึ้น ยิ่งเรียนรู้ยาก หลายคนงง ผมแค่จะอธิบายว่า เมื่อเราโตขึ้น สมองเราเข้าใจเรื่องที่ครูสอนว่ายน้ำพูดได้ง่ายกว่าตอนเด็กเล็กๆ แต่ร่างกายกับปฏิบัติตามที่คิดไม่ค่อยได้ ผิดกับเด็กเล็กๆ ที่เขาไม่่ค่อยเข้าใจกับสิ่งที่ครูสอนว่ายน้ำพูดเท่าไร แต่ร่างกายสามารถเรียนรู้ได้อย่างรวดเร็ว ตรงกับคำโบราณนะครับ "ไม้อ่อนดัดง่าย ไม้แก่ดัดยาก" ส่งลูกหลานเรียนเถอะครับ หรือว่าใครสามารถสอนเองได้ก็รีบสอนเลย ถ้าไปผลัดวันประกันพรุ่ง เพราะยิ่งปล่อยไว้ ก็ยิ่งเพิ่มโอกาสเสี่ยงแก่ลูกหลานของเรา จะไปตกน้ำตอนไหนก็ไม่รู้
ไว้ปีต่อไปผมคงต้องพูดเกี่ยวกับการเรียนว่ายน้ำให้ผู้ปกครองฟังในวันผู้ปกครองเสียแล้ว จะได้เข้าใจตรงกัน ถึงเรื่องความสำคัญของเรียนว่ายน้ำ ท่านผู้อ่านครับ อย่าลืมฝึกให้ลูกหลานของท่านเรียนว่ายน้ำนะครับ เพราะว่าเราก็ไม่รู้ว่าอุบัติเหตุจะเกิดขึ้นกับลูกหลานเราตอนไหน "ป้องกันไว้ครับ ก่อนจะไม่มีโอกาสแก้ไข"
